როგორ იქმნება ხელოვნების ნიმუში

როგორ იქმნება ხელოვნების ნიმუში- აუცილებლობის მნიშვნელობა ხელოვნებაში.
დაწვრილებით

“ცრემლიანი სათვალე” სხვა თბილისი

თბილისი, მიუხედავად თავისი სიმცირისა, დაუჯერებელი ამბებით სავსე ქალაქია. აღმაშენებელზე ჯერ კიდევ მაშინ აღმოვჩნდი, სანამ ხალხი გაიღვიძებდა და ქალაქი ახმაურდებოდა. ნესტიანი სიცივე იყო, ახალი ნაწვიმარი და გადავწყვიტე, ტაქსი არ გამეჩერებინა. ქვაფენილზე ფეხით წამოვედი.

Related image

დაწვრილებით…

ჯოისის სიკვდილი

მეოცე საუკუნის პირველი ნახევარი, ირლანდია. თითქმის ერთი საუკუნის შემდეგ, მე ერთი ჩვეულებრივი დამწყები ლიტერატურის ჭია ვიჯდები ჩემს ნაქირავებ ოთახში და ვიფიქრებ იმაზე, რა გააკეთა კაცმა, რომელმაც ირლანდია გამოხატა და გამოკვეთა არა რუკაზე, არამედ მკითხველის გონებაში ისე, რომ დუბლინის ხსენებაზე არასოდეს გაგახსენდება რომ ის ბრიტანეთის ნაწილია, უბრალოდ ნათლად დაინახავ ეველინს, საჩუქრის საყიდლად ბაზარში გაქცეულ პატარა ბიჭს და ადამიანებს რომლებიც მუდამ ელოდებიან რაღაც ახალს, ცვლილებას რომელიც ჰაერივით სჭირდებათ.

“Me. And me now.”
განაგრძე!

“მე წითელი მქვია”-ფამუქის ქალაქი სტამბოლი

სტამბოლში არასოდეს ვყოფილვარ. როგორ შეიძლება იგრძნო ქალაქი, რომელშიც არასოდეს ყოფილხარ? ფამუქზე ათასი აზრი არსებობს, მაგრამ ის რომ მან ზუსტად იცის, როგორ დაგიხატოს ქალაქი, მთელი თავისი ფერებითა და არომატებით ისე, რომ იფიქრო, ამ ზღაპრულ ქალაქში ალბათ მხოლოდ ზღაპრული ამბები შეიძლება მოხდესო ამაში ნუ შემეკამათებით.

ამ რომანის სიუჟეტს ზღაპარს ვერ დავარქმევთ, მითუმეტეს რომ ამბავი მკვდრის მონოლოგით იწყება

"For if a lover's face survives emblazoned on your heart, the world is still your home." ― Orhan Pamuk, My Name is Red

მაგრამ აბა დაფიქრდით ვის არ გვიფიქრია რას იტყოდნენ გვამები საუბარი რომ შეძლებოდათ, ან ძაღლები რომლებმაც ნახეს ის რაც ჩვენ არ გვინახავს.. ფამუქის ოსტატობის ერთ-ერთი მაჩვენებელი სწორედ ის არის, რომ ის გვამს, ძაღლს, მონეტას იმგვარად ამეტყველებს, რომ ამას სრულიად იჯერებ, ამის გარდა, სიტუაციის ხედვის წერტილი იმდენად საინტერესოდ იცვლება, რომ ფაქტობრივად სამას სამოცი გრადუსით ვხედავთ სურათს.

განაგრძე

“ძაღლის გული” ახალი ადამიანის იდეა

მიხაილ ბულგაკოვის “ძაღლის გული” ერთ-ერთია იმ ნაწარმოებთაგან, რომელიც საბჭოთა ცენზურამ დაბლოკა. ეს გასაკვირი არც უნდა იყოს, თუ გავითვალისწინებთ იმ დროინდელ მდგომარეობასა და ნაწარმოების შინაარსს.

ბულგაკოვი ყოველთვის გამოირჩეოდა ეგრეთწოდებული მამხილებლის პოზიციით საბჭოთა ხელისუფლების მიმართ და არც ეს ნაწარმოები გამოდგა გამონაკლისი. რასაკვირველია, მკითხველების დიდი ნაწილი აპროტესტებს კიდეც პოსტსაბჭოთა სივრცის ლიტერატურის პოლიტიკურ გააზრებას, მაგრამ ლიტერატურაში ისევე როგორც ისტორიაში, კონტექსტები ქმნიან გააზრების ველს, ამიტომ არსებობს რაღაც, რასაც ვერ გავექცევით, თუკი ლიტერატურის სწორად გააზრებაზე გვაქვს საუბარი.

განაგრძე