ლიბერალურ-ლიტერატურული ტრენდები

ზოგჯერ რომ ვუკვირდები, ჩემი თავი უცხოპლანეტელი მგონია ხოლმე. საკუთარი პროფესიის საბოტაჟისკენ მიდრეკილებაა ეს თუ პიროვნული შეუთავსებლობა არსებულ რეალობასთან არ ვიცი, მაგრამ რასაც ახლა დავწერ ეჭვი მაქვს ჩვენი საზოგადოების ასე ვთქვათ ლიბერალურ თუ ფსევდოლიბერალურ თუ ულტრალიბერალურ ნაწილში დიდ აგრესიასა და ჩხუბს გამოიწვევს, მაგრამ რომ არ ვთქვა მეც მათ დავემსგავსები, გაბატონებული კლიშეების უპირობო მიღებაში რაც ჩემს პიროვნებაში არ ზის და შესაბამისად არასწორი იქნება.

Even my shadows like to read...

არავითარ შემთხვევაში პოლიტიკურ განცხადებას არ ვაკეთებ, უბრალოდ მე, როგორც რიგითი ლიტერატურათმცოდნე ვთვლი, რომ ლიტერატურას მეტი პასუხისმგებლობით უნდა მოეკიდონ ადამიანები. თუ თვლი, რომ ლიტერატურა იარაღია, მესიჯის გადასაცემად, მაშინ ისიც უნდა იცოდე, რომ ნებისმიერ იარაღს თავისი გამოყენების წესი აქვს და შესაბამის მოპყრობას საჭიროებს.

დაწვრილებით…

“სული რომ ამომდიოდა” ფოლკნერის ნარატიული ლაბირინთი

წიგნის სათაური აღებულია ჰომეროსის “ოდისეადან” თუ ფოლკნერს კარგად იცნობთ, შეამჩნევდით, რომ მისი გმირები, ძირითადად, სადღაც მიდიან და მუდამ უკან ბრუნდებიან ხოლმე. სათაურის ამბავიც არ უნდა გაგიკვირდეთ. ფოლკნერი მუდამ ართულებს საქმეს თავისი ინტერტექსტუალური თამაშებით და არც ეს წიგნია გამონაკლისი.

Image result for სული რომ ამოდიოდა

თხრობა იწყება მომაკვდავი ქალით, რომელის საძინებლის ფანჯარასთან, მისი უფროსი ვაჟი მისთვის კუბოს ამზადებს. აქვე ისიც გავიხსენოთ, რომ ბიბლიის მიხედვით, ქრისტე დურგალი იყო. ჩაქუჩის ყოველ დარტყმაზე ახლოვდება ედი ბარნდენის სიკვდილი და ყოველი დარტყმა გავლილ წამს უდრის. ეს პროცესი შეიძლება დავინახოთ როგორც გაცოცხლებული დრო, რომელიც მუდმივად ადამიანის საწინააღმდეგოდ მუშაობს.

განაგრძე…