ალეფი- თანადროულობა ფორმა და ანტიფორმა პოსტმოდერნიზმში

დაწვრილებით

მე წიგნის გმირი ვარ

დიდი ხანია აღარაფერი დამიწერია და ამის მიზეზებს ახლა არ ავხსნი, მაგრამ როგორც იქნა დავბრუნდი და დავბრუნდი გივი მარგველაშვილთან ერთად. არის მოთხრობები, რომლებსაც წაიკითხავ და ლიტერატურა სახეს იცვლის. გივი მარგველაშვილის მოთხრობები სწორედ ასეთებია.

Image result for givi margvelashvili
დაწვრილებით…

“მე წითელი მქვია”-ფამუქის ქალაქი სტამბოლი

სტამბოლში არასოდეს ვყოფილვარ. როგორ შეიძლება იგრძნო ქალაქი, რომელშიც არასოდეს ყოფილხარ? ფამუქზე ათასი აზრი არსებობს, მაგრამ ის რომ მან ზუსტად იცის, როგორ დაგიხატოს ქალაქი, მთელი თავისი ფერებითა და არომატებით ისე, რომ იფიქრო, ამ ზღაპრულ ქალაქში ალბათ მხოლოდ ზღაპრული ამბები შეიძლება მოხდესო ამაში ნუ შემეკამათებით.

ამ რომანის სიუჟეტს ზღაპარს ვერ დავარქმევთ, მითუმეტეს რომ ამბავი მკვდრის მონოლოგით იწყება

"For if a lover's face survives emblazoned on your heart, the world is still your home." ― Orhan Pamuk, My Name is Red

მაგრამ აბა დაფიქრდით ვის არ გვიფიქრია რას იტყოდნენ გვამები საუბარი რომ შეძლებოდათ, ან ძაღლები რომლებმაც ნახეს ის რაც ჩვენ არ გვინახავს.. ფამუქის ოსტატობის ერთ-ერთი მაჩვენებელი სწორედ ის არის, რომ ის გვამს, ძაღლს, მონეტას იმგვარად ამეტყველებს, რომ ამას სრულიად იჯერებ, ამის გარდა, სიტუაციის ხედვის წერტილი იმდენად საინტერესოდ იცვლება, რომ ფაქტობრივად სამას სამოცი გრადუსით ვხედავთ სურათს.

განაგრძე